I admit, I really miss how things used to be. But I can also admit, that I’ve accepted the fact that things have changed.

Talagang kahit pala gaano katatag ang relasyon niyo o yung mga bagay na pinagsamahan niyo. Maari itong mawala ng isang iglap. Dahil sa isang mabigat na tampuhan, isang araw na taasan ng pride. Isang tao na hindi makatanggap ng pagkakamali at marami pang iba. Nakakalungkot na yung lahat ng effort niyo para maayos ang pinagsamahan niyong dalawa eh mawawala na lang bigla. Kayong dalawa ang nangako sa isat-isa na hindi niyo iiwan. Pero sa huli… Kayong dalawa rin ang aayaw sa napag usapan niyong dalawa.

Pwede naman natin makita yung isang tao na nakalimutan na natin yung nararamdaman. Pero minsan kapag nakikita mo yung tao hindi ba’t naalala natin yung nararamdaman? Parang sa kanta lang yan eh. I remember the “boy/girl” but I can’t remember the feeling!! Anymore~~~~ Hahaha!

So unfair pag kinalimutan natin sila. Parang pumatay ka na rin ng tao nun. Mas masahol pa nga eh. Kasi ang patay inaalala. Pero ang taong buhay na kinalimutan? Ouch yun. Very very ouch.

Ang hilig mo kasi sa romantic movies. Yan tuloy iniexpect mong ganun din gagawin sayo ng mamahalin mo.

(Source: matabangutak, via matabangutak)

Reality. :)

Papakawalan mo pa ba? Kung mahal niyo naman talaga ang isa’t-isa? Bibitaw ka pa ba? Kung hawak mo na? Minsan makaranas lang ng onting lungkot at pagkakamali yung partner natin. Gusto na agad natin bumitaw. Dahil sa pride na “sinaktan” na nila tayo, niloko at pinaglaruan. May mga taong mas piniling maging tanga pangsamantala. Patuloy na kumakapit sa taong mahal nila. Gustong patunayan sa taong mahal nila na kahit gaanong kasakit ang ginawa nila andun pa rin siya para sa relasyon na meron sila. 

May mga taong gustong mabago ang taong gusto nila sa paraan ng pagmamahal nila. Tatanggapin ang lahat ng sakit, tatanggapin ang lahat ng pagsubok. Mapatunayan lang na mahal talaga nila ang taong yun. Dahil sa ginagawa nilang yun, umaasa sila na mabago nila yung taong taken for granted lang siya. Pinipilit niya kahit mahirap. Pinipilit niya kahit na siya ay nasasaktan. Ang mahalaga, magkasama sila. Ang mahalaga hindi siya bumibitaw. Hawak mo na yung taong pinangarap mo eh. Nasayo na. Ipaglalaban mo lang ulit. Sayo na yun eh. Bibitawan mo pa ba?

PAYO.....

matabangutak:

Payo sa mga lalakeng nanliligaw,

Hindi mo naman kailangan ipakita na galante ka, ipakita mo lang yung tunay na ikaw eh ayos na yun.

Hindi mo na kailangan ilibre sa Starbucks ang taong nililigawan mo, sapat na ang kahit anong mumurahin na inumin basta ang mahalaga tunay ang nararamdaman mo at…

REBOUND.

matabangutak:

Ito yung taong nagmamahal ng ibang tao para makalimutan lang yung isa.

Kung baga ikaw yung sumalo. Parang sa basketball. Yung bola para pumunta sayo. Kailangan mo i rebound.

In short.Pwede rin nating sabihin Panakip butas.

Marami rami na rin ang gumagawa sa ganitong paraan. Panandaliang…

REPOST. NAKAKARELATE LANGSSS. :”>

Everyone has their own reasons for leaving, and sometimes those reasons don’t have anything to do with us. Maybe the timing just wasn’t right, or the chemistry just didn’t mix well, or the atoms kept missing the necessary collisions, or the actions couldn’t find the verbs, or their mouth couldn’t find the right words to say. Well, whatever the reason is, I have learned to appreciate people’s impact in my life, because if I had allowed them so far to be able to cause an influence, then I trust that there has got to be a perfect reason and purpose for all of this.

Jejeje.:* (Taken with Instagram)

(Source: lovequotesrus)

next →